Kinderspiegels

Kinderspiegels - plaatje

Als moeder, krijg ik al jarenlang een spiegel voorgehouden. Hoe beter mijn zoons zich kunnen verwoorden, hoe vaker ik een opmerking krijg, die ik met volstrekte verbazing, en regelmatig ook met het schaamrood op mijn kaken aanhoor. Mijn oudste zoon (van 9, met autisme) met name door zijn eerlijkheid, mijn jongste zoon (van 8) met name door zijn gevoeligheid en zeer rake opmerkingen die hij richting mij kan maken. Hoe meer er gespiegeld wordt, hoe meer ik me bewust word van mijn manier van reageren.

Er zijn hele liefdevolle spiegelmomenten. Laatst was ik met mijn zoons in het bos. Nu ben ik echt doodsbang voor blaffende honden die de behoefte hebben op mij af te komen rennen. Ik probeerde heel rustig te blijven –  ik bleef staan, wees de hond kordaat terecht dat hij niet zo moest overdrijven en verder negeerde ik de hond en deed net alsof ik volledig opgeslokt werd door mijn telefoon. De hond bleef blaffen, en kwam steeds een stapje dichterbij. Toen zijn baasje voorbij kwam, liep de hond éindelijk met hem mee en liet ons met rust.

Toen pas merkte ik dat mijn oudste zoon achter mij stond, mijn arm krampachtig vast had en mijn jongste zoon een stuk achter mij stond het bos in. Ik was er volledig op gefocust geweest dat deze hond niet te dicht bij ons kwam en om rustig te blijven voor mijn kinderen. Ik zag mijn oudste een zucht van verademing slaken. Ik complimenteerde ze dat ze zo rustig waren gebleven, terwijl ik wist dat ze bang waren geweest. Ik vroeg vol trots aan mijn kinderen: ‘En, wat denken jullie, was mama ook bang?’ Waarop mijn oudste me liefdevol begripvol aankeek en zei: ‘Ja he mam’. Woeps. Hij keek dwars door me heen en ik vond het een prachtig momentje van verbondenheid tussen hem en mij.

Er zijn ook hele confronterende spiegelmomenten. Momenten waarop mijn kind roept dat ik zelf ook moet stoppen met schreeuwen als ik boos ben. En momenten waarop mijn jongste zegt, net voordat we de auto instappen om op vakantie te gaan, dat dit vast een stomme vakantie wordt en hij het meest zin heeft in de vakantie straks met zijn vader. Het raakt me, meer dan ik wil.

Met name als ik geraakt word door iets wat mijn kinderen doen of zeggen of roepen, heb ik de neiging om boos te worden. En de laatste periode, was ik behoorlijk snel geraakt en had daarbij moeite om mijn eigen emoties onder controle te houden. En aangezien de kinderen een behoorlijke uitdaging zijn, word ik dagelijks meermalen uitgedaagd. Om dan mijn rustige, duidelijke manier van reageren te blijven handhaven bij het verstrijken van de dag en week, is dan erg lastig en uiteindelijk verhef ik mijn stem en voel ik me echt heel boos.

Nu lees ik graag veel artikelen die met opvoeden en je eigen rol als moeder te maken hebben. Laatst las ik in de Happinez een advies van ‘Lieve Dot’ aan een moeder die veel schreeuwde tegen haar kinderen en daar graag mee wilde stoppen. Dot legde uit dat boosheid altijd vermomde angst is: als je boos bent op je kind, is dat omdat je onwenselijke eigenschappen van jezelf in je kind herkent. Ze gaf tips hoe hiermee te dealen. Ik heb er mijn eigen persoonlijke draai aan gegeven, met wat ik ook al eerder heb geleerd, gelezen en gehoord en dat komt op het volgende neer:

Op het moment dat je boos wordt op je kind, loop je even weg, en vraag jezelf dan af: ‘Waar ben ik nu bang voor en wat is het ergste dat nu kan gebeuren?’ Neem hier de tijd voor: minimaal een week om die vragen echt vanuit je gevoel beantwoord te krijgen. Meestal komt het antwoord vanzelf als de dagen verstrijken. Weet je wat je angst is, dan kan je een volgende keer als je boos wordt, onder ogen zien welke angst er opsteekt, dat dat jouw (nare) gevoel is, en kan je dat scheiden van de echte situatie waar je in zit met je kind. Vervolgens reageer je zoals past bij de situatie, zonder jouw angsten en gekwetstheid in je reactie mee te nemen. Zie je kinderen als jouw leraren. Wees dankbaar dat zij jou deze inzichten over jezelf geven, zodat je eraan kunt werken.

Dit werkt trouwens niet alleen bij je kinderen, maar is breed toepasbaar. Waar ik altijd door geraakt word en gelijk irritatie op voel komen, is als iemand zegt: ‘Ach, pak je het niet te zwaar op? Dat hoort er toch ook bij: broertjes en zusjes die boos zijn op elkaar, die dingen zeggen die ze niet menen. Dat doen ze bij mij ook hoor. Ik heb ook wel eens dat ik schreeuw’.

Waar ik bang voor ben, is dat ze denken dat het bij mij thuis net zo gaat als bij hun. En dat is niet zo. Hun kind heeft geen autisme, hun kind is niet zo onzeker dat hij zichzelf overschreeuwt, bij hun is er niet 15 x onenigheid elke dag, al zoveel jaren. Zij weten niet, waar ik persoonlijk mee deal. Het ergste wat er kan gebeuren, is dat ze me niet begrijpen en me veroordelen dat ik dus vaker dan wellicht pedagogisch verantwoord is, mijn stem verhef tegen de kinderen. Dat ze mij afkeuren als moeder.

En daar hebben we de kern te pakken. Diep van binnen maakt niet uit wat zij vinden, het gaat erom dat ik me er goed bij voel. En dat verheffen van mijn stem past niet bij hoe ik wil opvoeden. En mijn gekwetstheid waar mijn kinderen niets mee te maken hebben meenemen in mijn reactie, ook niet. En ik werk er hard aan om dat te veranderen. Ik moet daar veel voor doen, maar aan de andere kant ook dingen voor laten die me dierbaar zijn. Dat kost veel energie. Maar mijn inzet betaalt zich uit en daar ben ik trots op.

Maar me dankbaar voelen voor deze opmerkingen, dat vergt nog even wat oefening…

 

LOGO

Signaal bij nieuwe blogs?

Ik plaats gemiddeld 1 keer per maand een nieuwe blog. Wil je een seintje krijgen als de nieuwste online staat? Klik dan rechts onderin deze website op ‘volg’ en voer je e-mailadres in. Je krijgt dan een mailtje als er een nieuwe blog is geplaatst. Let op: deze kan ook in je SPAM-mailbox terecht komen.

Je kan ook de Facebookpagina ‘Autisme Houten’ volgen. Daar zal een link worden geplaatst als er een nieuwe blog online staat.

NB: Ik ben eind 2017 begonnen met bloggen. Ik laat alleen mijn laatste geschreven blogs online staan. Wil je de rest lezen? Neem dan contact met me op.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s