Walhalla

30 december 2017

Zaterdagmiddag, begin december. Navigatie 100 kilometer op het Noorden. Onderweg naar de boerderij midden in de natuur van mijn oom en tante, alwaar ik de komende dagen gebruik mag maken van hun gastenverblijf. Even helemaal alleen: zonder enkele verplichting, zonder gefocust te zijn op de opvoeding van mijn kinderen. En dat 4, ja ja, vier! Hele! DAGEN!

Want de balans is nogal zoek. Ik ben veel aan het piekeren, en ik kom nauwelijks toe aan echte ontspanning voor mijzelf. Even helemaal er tussenuit lijkt nog de enige manier om aan mijzelf toe te komen. Maar kan ik dat máken? De jongens zijn bij hun vader, maar mijn werk dan, en mijn vriendin? Maar in een opwelling, doe ik het toch. Met een licht vakantiegevoel in mijn buik, en een halve bak schuldgevoel in mijn maag, reis ik af naar het Sint Jans Klooster. En neem ik mij 2 dingen voor: 1. Ik maak elke dag een flinke wandeling. 2. Ik formuleer een briljant stappenplan om na deze vier (what?!) dagen weer met frisse moed, energie en geduld terug te keren back to reality.

De boerderij is een oase: mijn tassen worden naar binnen gedragen, ik krijg een lekker bakje koffie, en mijn vermoeide blik fleurt met de minuut op bij de aanblik van het weiland dat zich ver voor me uit strekt. Wat een rust, wat een stilte…

Heb ik even geluk met dit práchtige weer: een dik pak sneeuw én zon! Ik wandel elke dag minimaal een uur. De eerste dag loop ik naar een havenplaatsje vlakbij. Ik ga zitten op een bankje bij het haventje en ben me erg bewust van mijn omgeving: de natuur, de panden, vogels in groepjes in de lucht. Mijn oog valt op een restaurantje, en een tijdje later strijk ik daar neer. Ook daar word ik enorm in de watten gelegd met lekkere hapjes, een heerlijke Spaanse rosé en een goed gesprek met de eigenaar. Ik doe een ontzettend leuk idee op om als (nog droomtechnisch) toekomstige ‘zelfstandige’ aan de slag te gaan. Als ik na twee uur weer vertrek, zit ik boordevol energie.

Als ik terugkom van mijn wandeling, is de boerderij leeg. Tot mijn verrassing ligt de vriezer bómvol met lekkere dingen, de voorraadkast is een Walhalla aan de meest uiteenlopende producten en de koelkast bevat de meest belangrijke ingrediënten om verschillende creaties te kunnen bereiden. Als ware kookfan, stort ik me op allerlei gerechten en genieten we een paar uur later gedrieën van een 3-gangendiner. Zo vermaak ik me dagen lang met wandelen, koken, schrijven en slapen.

Wat had ik het deze 4 dagen eigenlijk ontzettend druk met dingen doen die goed voor me zijn. Ik voel me weer opgeladen. Als ik dinsdagmiddag weg rijd van de boerderij, voel ik me weemoedig. Ik wil dit gevoel zó graag vasthouden, maar ik weet niet hoe. Met tranen in mijn ogen rijd ik weg. Eenmaal thuis krijg ik een berichtje van mijn tante dat ze me missen. Dat gevoel is geheel wederzijds.

Eenmaal thuis restyle ik de woonkamer, drink elke dag verse theetjes, en de moestuin wordt in mijn gedachten al vormgegeven. En het belangrijkste: elke dag weer opnieuw doe ik in ieder geval één ding dat goed voor me is: om meer in balans te zijn in mijn dagelijks leven. Zodat ik niet eerst 4 dagen hoef te vluchten om die balans te vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s